شهروندان آلمان با پرداخت میانگین ۳۹ سنت به ازای هر کیلووات ساعت، دومین برق گران اروپا را پس از ایرلند مصرف می‌کنند. این در حالی است که میانگین هزینه برق در اتحادیه اروپا ۲۹ سنت است و این اختلاف، سالانه حدود ۵۰۰ یورو هزینه اضافی روی دست یک خانواده آلمانی می‌گذارد. بخش عمده‌ای از این قبض مربوط به مالیات و هزینه‌های شبکه (Netzentgelte) است که یک‌چهارم قیمت کل برق را شامل می‌شود. توسعه زیرساخت‌ها برای گذار به انرژی‌های پاک (Energiewende) عامل اصلی افزایش این هزینه‌هاست. علاوه بر این، طبق قانون قیمت‌گذاری بازار (Merit-Order-Prinzip)، قیمت نهایی بر اساس گران‌ترین نیروگاهِ فعال برای تامین نیاز شبکه (اغلب سوخت‌های فسیلی) تعیین می‌گردد.
در نقطه مقابل، مجارستان با تنها ۱۱ سنت ارزان‌ترین برق اروپا را دارد. کشورهایی مثل سوئد نیز با وجود سهم بالاتر در استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر، برق بسیار ارزان‌تری نسبت به آلمان در اختیار شهروندانشان قرار می‌دهند.