ایستگاه قطار مرکزی برلین امروز، ۲۶ مه/می، ۲۰ ساله میشود؛ ایستگاهی که روزانه بیش از ۳۰۰ مسافر از آن عبور میکنند و حدود ۱۰۰ نفر بهطور شبانهروز وظیفه نظافت آنرا برعهده دارند. تاریخچه این ایستگاه به اواخر قرن نوزده میلادی بازمیگردد که در آن زمان نام دیگری داشته است.
تاریخچه ایستگاه قطار مرکزی برلین
ایستگاه مرکزی برلین پیش از این ایستگاه «لِرتِر» (Lehrter Bahnhof) نام داشت؛ ایستگاهی که در سال ۱۸۷۱ افتتاح شد و خیلی زود به یکی از مهمترین ایستگاههای بینشهری برلین تبدیل شد. این ایستگاه که در نزدیکی رود اشپری قرار داشت، بهدلیل معماری زیبایش لقب «قصر ایستگاهها» را گرفته بود.
همانطور که رسانه rbb24 میگوید، در جنگ جهانی دوم ساختمان ایستگاه بهشدت آسیب دید، اما ریل شهری آن تا حد زیادی قابل استفاده باقی ماند. ساختمان اصلی با وجود اعتراضها بین سالهای ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۹ تخریب شد و مصالح آن برای بازسازی برلین بهکار رفت. پس از ساخت دیوار برلین، نقش ایستگاه تغییر کرد و به آخرین ایستگاه قطار شهری در بخش غربی شهر در مرز خیابان «فریدریش» تبدیل شد و اهمیت آن کاهش یافت.
در سال ۱۹۸۷ و همزمان با جشن ۷۵۰ سالگی برلین، این ایستگاه تاریخی بازسازی و مدرن شد. پس از اتحاد دوباره آلمان، شرکت راهآهن در سال ۱۹۹۲ طرحی جدید برای حملونقل برلین ارائه داد که بر اساس آن، بهجای چند ایستگاه جداگانه، یک ایستگاه مرکزی ساخته شود. این طرح شامل تونل شمالی – جنوبی و خط شرقی – غربی بود.
در سال ۱۹۹۵ محل ایستگاه مرکزی آینده در محل لِرتِر بانهوف تعیین شد و در ۱۹۹۸ سنگ بنای ساختمان جدید گذاشته شد. ساخت ایستگاه بر اساس طرحهای معمار آلمانی «ماینهارد فون گرکان» انجام گرفت. پروژه با هزینهای حدود یک میلیارد یورو، یکی از بزرگترین پروژههای زیرساختی آلمان پس از جنگ بود.
ایستگاه مرکزی برلین سرانجام در سال ۲۰۰۶ افتتاح شد. با وجود برخی مشکلات فنی مانند خرابی پلهبرقیها، این ایستگاه همچنان یکی از مدرنترین ایستگاههای اروپا محسوب میشود و بحثها درباره گسترش ظرفیت آن همچنان ادامه دارد.
شهری در دل شهر
ایستگاه مرکزی برلین با وجود گذشت ۲۰ سال از افتتاح آن همچنان پروژهای «ناتمام» بهنظر میرسد. یکی از نشانههای این وضعیت، دیواری در طبقه زیرین ایستگاه است که مسیر خط S15 را مسدود کرده؛ خطی که قرار است روزی ایستگاه مرکزی را به خط کمربندی شمالی برلین متصل کند. افتتاح این مسیر بارها به تعویق افتاده و هنوز زمان مشخصی برای آغاز فعالیت آن اعلام نشده است.
به گفته rbb24، مشکلات ایستگاه تنها به این پروژه محدود نمیشود. از همان روزهای نخست پس از افتتاح، مسافران از کمبود نیمکتها شکایت داشتند و بعدها نیز نیاز به نصب سوزنهای جدید راهآهن مطرح شد. مونیکا یونگ، مدیر ایستگاههای بینشهری برلین، میگوید هیچ ایستگاهی به اندازه ایستگاه مرکزی نیازمند رسیدگی و مدیریت دائمی نیست.
هر روز از ساعات اولیه صبح، فعالیت گستردهای در ایستگاه آغاز میشود؛ از تحویل کالا برای بیش از ۷۰ فروشگاه گرفته تا کنترل فنی چراغها، درهای اتوماتیک و پلهبرقیها. با این حال، در فوریه گذشته ۴۸ پلهبرقی از مجموع ۵۲ دستگاه از کار افتادند و برخی هنوز تعمیر نشدهاند.
روزانه حدود ۳۰۰ هزار نفر از ایستگاه مرکزی برلین عبور میکنند. این مجموعه که «شهری در دل شهر» توصیف میشود، بهصورت شبانهروزی فعال است و حدود ۱۰۰ نفر تنها مسئول نظافت و نگهداری آن هستند.
