کوروش عبداللهی، نوجوان ۱۷ ساله ایرانی‌تبار که از سال ۲۰۱۹ در آلمان زندگی می‌کند و دانش‌آموز کلاس دهم دبیرستان است، یکی از شرکت‌کنندگان در اعتراضات جوانان در برلین بود. او می‌گوید احساس می‌کند سیاست‌مداران صدای نسل جوان را نمی‌شنوند و درباره آینده آنان تصمیم می‌گیرند، بی‌آنکه نظرشان را جدی بگیرند. او درباره انگیزه‌اش برای شرکت در اعتراضات می‌گوید: «من برای آینده‌ای اعتراض می‌کنم که ارزش زندگی کردن داشته باشد.»
در کنار او، رورو، نوجوانی نزدیک به ۱۵ سال و دانش‌آموز دبیرستان در برلین، نیز با اشاره به پیشینه مهاجرتی خود، از ضرورت همبستگی، عدالت و فرصت‌های برابر برای همه شهروندان سخن می‌گوید.
مهاجر بودن؛ بخشی از هویت، نه مانعی برای مشارکت
کوروش می‌گوید والدینش با دشواری از حکومت دیکتاتوری جمهوری اسلامی در ایران خارج شدند تا زندگی بهتر و آینده‌ای روشن‌تر برای فرزندشان فراهم کنند. او نمی‌خواهد تلاش و مبارزه خانواده‌اش بی‌نتیجه بماند و معتقد است جوانان باید در تصمیم‌هایی که آینده‌شان را شکل می‌دهد، سهم داشته باشند.
رورو نیز تأکید می‌کند که مهاجران بخش مهمی از جامعه آلمان هستند و باید از حقوق و فرصت‌های برابر برخوردار باشند. از نگاه او، نژادپرستی، تبعیض و بروکراسی ناعادلانه مسائلی هستند که نباید نادیده گرفته شوند.
چرا نسل جوان آلمان به خیابان‌ها آمد؟
اعتراضات نسل جوان با شعار «Gen Z regelt» مجموعه‌ای از نگرانی‌ها درباره آینده را بازتاب می‌داد؛ از مخالفت با سربازی اجباری و هزینه‌های بالای زندگی گرفته تا مشکلات نظام آموزشی، عدالت بین‌نسلی، سلامت روان، حقوق مدنی و حفاظت از محیط زیست.
برای بسیاری از معترضان، مسئله فقط یک تصمیم سیاسی نیست؛ بلکه حق مشارکت در تعیین آینده‌ای است که قرار است خودشان در آن زندگی کنند.
برلین در روز اعتراض؛ تجمعات و تدابیر امنیتی
در روز شنبه ۳۱ اکتبر ۲۰۲۶، برلین شاهد تجمع‌های اعتراضی جوانان بود. تجمع اصلی با عنوان «Gen Z regelt» در نزدیکی دروازه براندنبورگ برگزار شد. برگزارکنندگان شمار شرکت‌کنندگان را حدود ۱۱ هزار نفر اعلام کردند، در حالی که پلیس تعداد حاضران را حدود ۵ هزار نفر برآورد کرد.
همچنین تجمع دیگری با عنوان «Gen Z hat genug» در محدوده Rosenthaler Platz برگزار شد. در حالی که تجمع اصلی عمدتاً مسالمت‌آمیز گزارش شد، در تجمع دوم تنش‌هایی میان برخی شرکت‌کنندگان و پلیس به وجود آمد. پلیس برای تأمین امنیت این تجمع‌ها نیروهای گسترده‌ای را به کار گرفت.
پیام مشترک؛ جامعه‌ای با فرصت‌های برابر و آینده‌ای روشن‌تر
کوروش معتقد است آلمان با وجود نقاط قوت، مشکلاتی نیز دارد که باید برای اصلاح آن‌ها تلاش کرد. او از جوانان می‌خواهد در برابر مشکلات سکوت نکنند و برای تغییر، صدای خود را به شکل مسالمت‌آمیز بلند کنند.
رورو نیز بر این باور است که انسان‌ها، فارغ از خاستگاه، گذرنامه یا لهجه، خواسته‌های مشترکی دارند: زندگی در امنیت، کار، حمایت از خانواده و برخورداری از رفتار منصفانه.
او می‌گوید: «در اصل هیچ‌چیزی ما را از هم متمایز نمی‌کند. همه می‌خواهیم در امنیت زندگی کنیم، کار کنیم، خانواده‌مان را تأمین کنیم و با ما منصفانه رفتار شود. بنابراین باید تقسیم انسان‌ها به “ما” و “آن‌ها” را متوقف کنیم و جامعه‌ای بسازیم که در آن هرکس، صرف‌نظر از اینکه از کجا آمده، فرصت برابر و احترام یکسان داشته باشد.»
