در فرانکفورت حدود ۸۰ هزار میلیونر زندگی میکنند و در عین حال شمار افراد فقیر نیز به شکل قابل توجهی بالاست. کمبود مسکن باعث انتقال ثروت از مستأجران به مالکان شده است.
فرانکفورت پنجمین شهر بزرگ آلمان است و در میان شهرهای بزرگ این کشور تنها شهری به شمار میرود که میلیونرها در آن اکثریت جمعیت را تشکیل نمیدهند. با این حال، این شهر رکورد دیگری نیز دارد، زیرا بیشترین تعداد افراد ثروتمند در آلمان در همین شهر زندگی میکنند.
فرانکفورت؛ شهر ۸۰ هزار میلیونر و شکاف عمیق اجتماعی
بر اساس یک بررسی مؤسسه «Henley & Partners»، در فرانکفورت ۱۳ میلیاردر، ۱۳۲ فرد با ثروت بیش از صد میلیون یورو و حدود ۸۰ هزار میلیونر زندگی میکنند. از میان حدود ۸۰۰ هزار نفر جمعیت شهر، تقریباً از هر ده نفر یک نفر میلیونر است. این رقم نه تنها از هر شهر دیگر آلمان بیشتر است، بلکه در سطح جهانی فرانکفورت را در جایگاه نوزدهم قرار میدهد؛ بالاتر از شهرهایی مانند ژنو، سئول، میامی و رم. براساس داده، شمار میلیونرها نیز در حال افزایش است و بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ حدود ۹ درصد رشد داشته است.
به گزارش fnp، در کنار این سطح بالای ثروت، فقر نیز در فرانکفورت رقم قابل توجهی دارد. نرخ فقر در این شهر ۲۱ درصد است که از میانگین آلمان ۱۶ درصد بالاتر است. این آمار در گزارش «پایش ۲۰۲۴ درباره جداسازی اجتماعی و نابرابری در فرانکفورت» آمده و بر اساس دادههای سرشماری میکرو از اداره آمار ایالتی تهیه شده است.
بیشترین آسیب این وضعیت متوجه خانوادهها است. طبق گزارش اداره شهر، ۲۵,۷ درصد کودکان و نوجوانان در شرایط فقر زندگی میکنند. در میان جوانان ۱۸ تا ۲۵ ساله، این رقم به ۳۷,۸ درصد میرسد و بهطور واضح بالاتر از میانگین کلی شهر یعنی ۲۱,۴ درصد است.
طبق تعریف آماری، فقیر نسبی کسی است که هنوز نیازهای اولیهاش را تأمین میکند، اما قادر به پرداخت بسیاری از هزینههای معمول جامعه نیست. این افراد کمتر از ۶۰ درصد درآمد متوسط جامعه را دارند و عملاً از زندگی «عادی» اجتماعی کنار گذاشته میشوند. خیابانهای پر از خودروهای گران، سالنهای کنسرت و رستورانهای شلوغ بیشتر در اختیار طبقه متوسط و بالا است، در حالی که فقر در زندگی روزمره کمتر دیده میشود. تنها نشانه آشکار آن، بیخانمانهایی هستند که در کنار ساختمانهای شیشهای بانکها دیده میشوند.
مشکلات مسکن و درآمد کم
فرانکفورت شهری از تضادها در میان میلیونر و افراد کم درآمد است که بیشتر درآمد خود را برای اجاره مسکن پرداخت میکنند. حتی بسیاری از خانوادههایی که درآمد متوسط دارند، در این شهر گران فقط توان محدود برای زندگی دارند. جامعهشناس اولیور ناختهوی مفهوم «جامعه سقوط» را مطرح میکند؛ جامعهای که مانند پلهبرقی رو به پایین حرکت میکند و مردم برای حفظ جایگاه خود مجبور به تلاش مداوم هستند، در حالی که تورم و افزایش اجارهبها فشار را بیشتر میکند.
بیش از ۸۰ درصد ساکنان فرانکفورت مستأجر هستند و این تعداد همچنان در حال افزایش است. طی ۱۵ سال گذشته حدود ۱۳۰ هزار نفر به جمعیت شهر افزوده شده که تقریباً معادل جمعیت شهر اوفنباخ است. با توجه به محدودیت زمین و کمبود ساختوساز، مالکان قدرت بیشتری برای افزایش اجارهها دارند.
به طور معمول توصیه میشود حداکثر یکسوم درآمد صرف اجاره شود، اما در شهرهای بزرگ این قاعده عملاً قابل اجرا نیست. بر اساس پاسخ دولت فدرال به پرسش حزب چپ، ۳۵ درصد از شاغلان تماموقت در هسن کمتر از ۳۵۰۰ یورو ناخالص در ماه درآمد دارند و حدود ۱۸ درصد کمتر از ۲۷۵۰ یورو دریافت میکنند؛ در نتیجه پرداخت اجاره برای بسیاری دشوار میشود.
طبق دادههای میکروسرشماری، نزدیک به ۲۰ درصد از خانوارهای مستأجر در هسن بیش از ۴۰ درصد درآمد خود را صرف مسکن میکنند. هرچند اجارهها در فرانکفورت بالاترین سطح را در ایالت دارند، اما به طور میانگین حدود ۳۰ درصد درآمد صرف میانگین، اختلافهای شدید اجتماعی میان میلیونرها و افراد کم درآمد پنهان است.
