روایت یک مسئولیت
وقتی در افغانستان دروازه‌های مکتب و دانشگاه به روی دختران بسته شد و زنان برای دفاع از حقوق ابتدایی خود به خیابان‌ها آمدند، صدای بسیاری از آنان با بازداشت و سرکوب روبه‌رو شد؛ اما این صدا خاموش نشد.
یاسر، فیلم‌ساز جوان افغانستانی که اکنون در آلمان زندگی و در دانشگاه لایپزیگ هنر تحصیل می‌کند، تلاش کرده است بخشی از این واقعیت را از دریچه سینما روایت کند. فیلم کوتاه The Blue Prison داستان دختری است که برای دادخواهی حقوق خود در تظاهرات شرکت می‌کند و زندانی می‌شود.
یاسر در این مصاحبه اختصاصی درباره انگیزه ساخت فیلم، چالش‌های تولید و پیامی که می‌خواهد به جهان برساند، صحبت می‌کند؛ پیامی درباره زنانی که با وجود محدودیت‌ها، هنوز برای حقوق خود ایستادگی می‌کنند.
چرا افغانستان، چرا سینما؟
یاسر حدود چهار سال است که در آلمان زندگی می‌کند و مسیر فعالیت‌های سینمایی خود را با دفتر Refocus آغاز کرده است. نخستین فیلم او به موضوع بچه‌بازی در افغانستان می‌پرداخت؛ مسئله‌ای که به باور او کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
اما ایده ساخت The Blue Prison از دنبال‌کردن روزانه وضعیت افغانستان و تماس با دوستان و آشنایانش در داخل کشور شکل گرفت. او می‌خواست از فرصت زندگی و تحصیل در اروپا استفاده کند و از طریق هنر، به صدای زنان افغانستان تبدیل شود.
یاسر باور دارد که در شرایط حاکمیت طالبان، تلاش دختران افغانستان برای کسب دانش و ادامه آموزش، خود نوعی حرکت انقلابی است. به باور او، دختران باید به هر شیوه ممکن راهی برای یادگیری پیدا کنند؛ زیرا آموزش و آگاهی می‌تواند راهی برای ایستادگی در برابر محدودیت‌ها باشد.
داستانی الهام‌گرفته از واقعیت
The Blue Prison یک فیلم کوتاه ۱۸ دقیقه‌ای است که داستان دختری را روایت می‌کند که برای دفاع از حقوق خود در تظاهرات شرکت می‌کند و زندانی می‌شود. یاسر این داستان را با الهام از رویدادهای واقعی پس از بازگشت طالبان به قدرت نوشته است؛ زمانی که زنان برای حق تحصیل، کار و آزادی‌های خود اعتراض کردند و شماری از آنان با بازداشت و خشونت روبه‌رو شدند.
این فیلم در ادامه یک انستالیشن هنری ساخته‌شده توسط یاسر شکل گرفته است. او پیش از این روی این پروژه هنری کار کرده بود و با ساخت The Blue Prison تلاش کرده است دغدغه‌ها و موضوعات مطرح‌شده در آن انستالیشن را از طریق سینما و روایت داستانی گسترش دهد. یاسر پس از نوشتن فیلمنامه، پروژه را با دفتر Refocus در میان گذاشت و توانست حمایت مالی این نهاد را برای ساخت فیلم به دست آورد.
شش ماه تلاش در برلین
نوشتن، آماده‌سازی و فیلم‌برداری فیلم حدود شش ماه زمان برده است و تمام صحنه‌ها در برلین آلمان فیلم‌برداری شده‌اند. یاسر می‌گوید کمبود بودجه و پیدا کردن بازیگران، از مهم‌ترین چالش‌های این پروژه بوده‌اند. هزینه تولید فیلم از سوی دفتر Refocus تأمین شده است.
اکنون فیلم در مرحله تدوین صدا و تصویر قرار دارد. یاسر امیدوار است مراحل نهایی آن تا پایان سال ۲۰۲۶ تکمیل شود؛ اما زمان نمایش عمومی هنوز مشخص نیست، زیرا برنامه‌ریزی برای ارسال فیلم به جشنواره‌ها ادامه دارد.
برقع، هویت زنان افغانستان نیست
یکی از صحنه‌های فیلم، آتش‌زدن برقع است؛ صحنه‌ای که یاسر تأکید می‌کند نباید به‌عنوان مخالفت با حجاب برداشت شود. به گفته او، هدف این صحنه به چالش کشیدن این تصور است که برقع هویت زنان افغانستان را تعریف می‌کند.
او می‌خواهد نشان دهد که زنان افغانستان هویت و اراده مستقل خود را دارند و نباید تنها به‌عنوان انسان‌هایی مظلوم به تصویر کشیده شوند. یاسر امیدوار است فیلم پس از تکمیل، در جشنواره‌ها و برنامه‌های نمایشی به مخاطبان بیشتری برسد و درباره وضعیت زنان افغانستان آگاهی ایجاد کند.
پیام یاسر به جهان
یاسر می‌خواهد مخاطبان، به‌ویژه کسانی که افغانستان را از دور می‌بینند، بدانند که زنان این کشور با وجود تمام محدودیت‌ها هنوز برای حقوق خود مبارزه می‌کنند.
او می‌خواهد تأکید کند که تلاش دختران برای یادگیری و دسترسی به آموزش، حتی در دشوارترین شرایط، نشانه‌ای از اراده و ایستادگی آنان است. هدف او از ساخت The Blue Prison تنها روایت رنج نیست؛ بلکه نشان‌دادن قدرت زنانی است که برای حق تحصیل، کار و زندگی خود از پا نمی‌نشینند.
